D2. Informatie als verbindende factor
Uit Wiki
D2. Informatie als verbindende factor
Sturing 2.0 Op basis van het huidige Nationale Intelligence Model (NIM) is gekeken naar de driepoot Informatie-Keuze-Actie. Sturing 2.0 is het toevoegen van de interactie aan dit model. Sturing 2.0 behelst ook het toevoegen van het individu (naast de ‘stuurploegen’ in het huidige model) en de internationale dimensie.
Aan de ‘voorkant’ van het model, de informatie, verandert veel. De huidige informatiebehoefte komt voort uit het nationale dreigingsbeeld en de thema’s van de Intelligence Agenda en kunnen worden gezien als ‘laagjes van informatie’. Het aantal van deze informatielaagjes zal enorm toenemen door het toepassen van het wederkerigheidsprincipe – het 2.0-denken - met onder andere burgers, de FIOD en allerlei andere organisaties waaraan de politie informatie geeft maar ook van ontvangt. Onze uitdaging wordt dan ook het trechteren van de enorme hoeveelheid data om Kiezen mogelijk te maken. De politie gaat dus meer informatie verzamelen maar zal deze hoeveelheid kleiner maken voordat het gebruik wordt in het keuzeproces. De actie die volgt op het keuzeproces is breed waardoor de verbinding ontstaat met de primaire processen (handhaven, bestuur, burger, nodaal, opsporen en verstoren). Doordat er meer informatie aanwezig is, kan een betere keuze gemaakt kan worden met betrekking tot de te ondernemen acties en de prioritering. De actie zal dan zelf ook weer leiden tot nieuwe informatie.
Door gebruik te maken van bovenstaand informatie- & sturingsmodel zal de juiste informatie aanwezig zijn om de juiste keuzes te maken, zodat zowel op tactisch als individueel niveau de juiste sturing gegeven kan worden aan de te ondernemen acties door de diender. Om deze diender op straat en de tactische stuurploegen te voorzien van de juiste en meest actuele informatie is het realtime intelligence model nodig in ‘de trechter’. Het model gaat uit van ‘sturen op informatie’ om het ‘sturen met informatie’ mogelijk te maken.
“If you can’t write the handbook for crime, you are not in business.”
Sturing op informatie
In het sturingsmodel dienen de taken, verantwoordelijkheden en bevoegdheden duidelijk te zijn vastgelegd. De vragen waar rekening mee moet worden gehouden zijn:
• Wie is de eigenaar van de informatie, wie stuurt en maakt de keuzes? Er is niet langer één data-eigenaar. Het eigenaarschap kan bijvoorbeeld liggen op nationaal, internationaal, korps, individu, branche en ketenpartnerniveau.
• Wie zijn de leverancier en de gebruiker van de informatie? Hierbij kan de leverancier ook de makelaar van de informatie zijn. Niet alleen het maken en opslaan maar ook het innemen van informatie van business partners kan door een leverancier gedaan worden. Ook de functionaliteitsleverancier kan data-eigenaar zijn.
Bij Demand Creation, het creëren van de vraag, dient onderscheid gemaakt te worden tussen de informatie zelf en de functionaliteit voor het ontsluiten van die informatie. Dit zijn twee wezenlijke andere zaken. Hierop wordt bij architectuur verder op in gegaan. Daarnaast speelt Device Management een belangrijke rol. Hoe gaan we de informatie in de actie presenteren aan de gebruiker of de medewerker in het intelligence center? Er dienen afspraken gemaakt te worden over de kwaliteit, beschikbaarheid en integriteit van de informatie. Is de data betrouwbaar, geverifieerd, en komt deze van een betrouwbare bron of is deze misschien gemanipuleerd?
Ook dient Lifecycle Management te worden ingericht om de kwaliteit van de beschikbare informatie te waarborgen. Binnen de politie bestaat de lifecycle van informatiegegevens uit de stappen inwinnen, invoeren, opslaan, veredelen, analyseren, verstrekken, presenteren en verwijderen. Naast aanvullen en verrijken dient de informatie up to date te zijn en zal verouderde informatie dus verwijderd dienen te worden. Informatie scheiden op basis van processen of applicaties is in de nieuwe situatie namelijk achterhaald. Zoals gezegd spreken we bij Sturing 2.0 met betrekking tot informatie over functionaliteit en ontsluiten. Er wordt niet langer gesproken in termen als applicaties en silo’s. Er blijft een relatie tussen de eigenaar van de informatie en de proceseigenaar. Afspraken dienen gemaakt te worden wie stelt nieuwe functionaliteit vast en de manier van het ontsluiten van informatie.
Functionaliteit
Bij functionaliteit kun je onderscheid maken tussen een eenvoudige vraag en een complexe vraag. Deze tweedeling kan ook gemaakt worden bij het antwoord. Het onderscheid bepaalt de mate waar in het keuzeproces en in de beslissingsondersteunende hulpmiddelen kracht gezet dient te worden. Bij het basispolitiewerk zal de informatie met betrekking tot een eenvoudige vraag en een eenvoudig antwoord vrij snel bij de individu/operationeel zijn.
Informatie als verbindende factor
De informatie architectuur bestaat uit vier lagen. De belangrijkste laag is de data, afkomstig van de politie, ketenpartners, brancheorganisaties of aangekocht. Bovenop deze laag, gescheiden van de data, ligt de functionaliteit van analyseren en ontsluiten. Hier bovenop ligt de presentatielaag (de user interface en de visualisatie). Deze staat weer los van de devices. Of het nu de werkplek op het bureau van de diender, of de heads-up display van de motoragent of de PDA is die gebruikt wordt om het PV in te voeren: afhankelijk van het device krijgt de gebruiker een bepaalde representatie.
HSt: In mijn optiek wordt er een stevige knip gelegd tussen data en functionaliteit en tussen presentatie en devices. Op deze manier is het nog het traditionele 4-lagen model. Invisible infostructure levert alles tot en met data; los van de rest. Via een XML koppeling (los te genereren, aan te klikken) kun je bewerkingen doen op data (=functionalteit) en info tonen (presentatie). De presentatie is device onafhankelijk, i.e. het device bepaalt wel hoe de data gepresenteerd moet worden.
Uitgangspunten
Wisselende informatiebehoefte moet kunnen worden ondersteund. Uiteindelijk komt dit weer ten goede aan het besluitvormingsproces, het besturingsmodel. Informatie dient ook flexibel beschikbaar te kunnen worden gesteld aan het beslissingsmechanisme. De ene keer wordt een beslissing genomen binnen de kolom van de politie, een volgende keer gebeurt dit in samenwerking met de veiligheidsregio. De keer daarop ligt de beslissing in een internationale samenwerkingsverband, een ‘joint investigation’-team.
Het mooie is dat de informatiearchitectuur simpel gemapped kan worden op het sturingsmodel. De data ligt bij informatie. Analyse en ontsluiten ligt bij kiezen en de presentatielaag te samen met de devices hebben betrekking op actie.
Gebruiker 2.0
In het sturingsmodel bevindt de gebruiker zich op twee plaatsen in de bandbreedte individu: 1. In de kolom Informatie als producent van informatie 2. In de kolom Actie als gebruiker, afhankelijk van het type actie waarop hij/zij wordt ingezet.
De kernachtige samenvatting is dat de gebruiker 2.0 een autonome producent en gebruiker is in een realtime context. Er wordt uitgegaan van continu veranderende informatie. Belangrijk is dat de producent op straat (multimediale) informatie kan vastleggen en dat deze vastlegging vormvrij kan plaatsvinden. Alleen dan kan er een tussenstap plaatsvinden, waarbij waarde wordt toegevoegd aan de informatie, voordat deze naar de gebruiker teruggaat. Deze stap wordt gezien als taak van het domein Informatieorganisatie, welke kan veredelen en die ook 24/7 bereikbaar en beschikbaar is om dat te doen. Zie hiervoor ook de Informatiearchitectuur. Informatie komt vervolgens op twee manieren terug bij de gebruiker: gepusht op basis van zijn rol en actie, en op aanvraag van de gebruiker zelf.
Visie op HRM
Deze nieuwe manier van werken dient vastgelegd te worden in het profiel van de gebruiker. Via het profiel dient ook de visie op HRM te worden aangepast. Gebruik en autonomie dient te worden toegevoegd zodat de gebruiker zelfstandig beslissingen kan nemen.
Relatie naar techniek
Tegelijkertijd zien we vanuit de nieuwe manier van werken een relatie naar de techniek. Via het concept Techno Toppers (goede politiemensen die uitgerust worden met nieuwe technologieën waarmee zij het gebruik van 2.0 verder kunnen ontdekken) zal technologie gekozen worden waarmee het concept verder ontwikkeld kan worden. De dienders zullen hierdoor de keuze voor nieuwe technologieën meebepalen.
Relatie primair proces met ondersteunend proces
De ondersteunende informatie ten behoeve van het gehele operationele proces valt onder de verantwoordelijkheid van de ondersteunende processen. Hierbij gaat het NIM in eerste instantie over de operationele bedrijfsvoering en operationele aansturing. Ten behoeve van het operationele proces is een deel van de ondersteunende informatie met betrekking tot personeel en materieel beschikbaar in de diverse kolommen van de informatie-architectuur. De ondersteunende informatie is beschikbaar in de kolom informatie en biedt ondersteuning bij kiezen en actie zodat op realtime-basis inzicht wordt gegeven wie, op welk moment welke bevoegdheden heeft en welke bedrijfsmiddelen hij/zij ter beschikking heeft. Dit betekent dat de criteria die gelden voor “sturing op informatie” en de informatiearchitectuur net zo goed betrekking hebben op ondersteunende informatie als voor de primaire procesorganisatie. Om deze ondersteunende informatie te structureren is het essentieel dat vanuit de operationele doelstellingen voor zowel de lange - als de korte termijn strategische personeels- en materieelplanningen ontstaan. Hierdoor komt er meer zicht op de noodzaak om zowel personeel als materieel tijdig beschikbaar te hebben. De strategische personeelsplanning dient te worden opgebouwd uit bezettingen, in- door- en uitstroom planningen. Gecombineerd met de feitelijke bezetting en activiteiten die er zijn, biedt dit de ondersteuning om ook vanuit de materiële en personele component zorg te dragen voor een optimale inzet voor een optimaal resultaat.
Terug naar het begin: Informatiestrategie Politie Nederland.
Terug naar de Sitemap Informatiestrategie Politie Nederland
Kijk hier de presentatie die tijdens de RAIN hierover gehouden is terug:
